Danilo Larin Santos

*

9 Oktober 1958, Bustos, Bulacan, Pilipinas

†

1 April 1998, Rotterdam

dierenarts

bijdrage 21 mei 2010

Danny was mijn eerste grote liefde en we waren samen van 1988-1998, deels in Manila, Amsterdam en voor het grootste deel in Rotterdam, lief en leed gedeeld, door dik en dun. Danny was mijn prins, een prachtige jongen met een geweldig mooi karakter. Hij was dierenarts. Mensen en dieren hielden veel van hem. Overal waar hij kwam, was hij het middelpunt van de belangstelling, niet door een grote mond of opschepperij, maar door zijn elegante bescheidenheid en warme, lieve, bijzondere uitstraling.

De shock van z'n HIV was enorm. Hij wilde het eerst aan niemand zeggen, ook niet aan mij. Een paar vrienden maar werden deelgenoot. Die hielden hun mond, ook tegenover mij. Ik werd geinformeerd en teruggeroepen uit Mongolia waar ik werkte, op een veel te laat moment (7 maart 1998), het ging steeds slechter met hem. Ik herinner me nog de ontlading tijdens ons weerzien. De eindeloze tranen van blijheid en opluchting. Ik kon ook zijn beste vriend in Manila informeren.

Hij startte met ARVs, maar het was allemaal een enorm experiment, hij kreeg een hartaanval, en nog een en toen in coma. Op 1 april 1998 stierf hij, om 8.45 uur in de morgen. Ik was bij hem, had hem in m'n armen en het was goed, ga maar, ga maar, zei ik. We hebben hem gecremeerd en een deel van zijn as naar Manila gebracht. Zijn moeder begon te gillen en viel flauw op het vliegveld toen ik haar de urn met haar zoon gaf. Mijn moeder was er ook en een goeie vriendin van Danny en mezelf.

Danny is voor altijd bij me. Als ik aan hem denk, ben ik verdrietig, dankbaar, trots; het verlangen om weer samen te zijn is nooit verdwenen.

partner Gerard