Rolf

*

14 December 1965

†

3 Mei 1996

Drugspastoraat Nieuwsblad 102 (1996) p. 10-11

In Memoriam Rolf

Dat Rolf na een periode van zwaar ziek zijn toch de rust heeft mogen vinden waarnaar hij op zoek was!

Voor mij was Rolf speciaal. Al toen ik bij het Leger des Heils werkte, viel hij me op tussen alle andere clienten. Ik had 'wat' met hem, vond hem ondanks z'n streken toch erg sympathiek. Hij hield altijd de moed erin, zelfs als hij op straat liep en zichzelf verwaarloosde. Zag ik hem dan weer een keer bij de methadon-post, dan lachte hij van oor tot oor. Mijn bezorgdheid kreeg schijnbaar geen vat op hem.

Ik heb Rolf bezocht in het AMC toen hij een abces aan zijn duim had. "Kom je alleen voor mij?” vroeg hij in opperste verbazing met zijn hese stem. Een paar keer heb ik hem zo maar in de stad ontmoet. Gedenkwaardig was die dag dat ik een vers 'buk-shaggie' van hem kreeg. Hij had weinig maar wou toch delen!

In Vogelsangh heb ik hem verleden jaar een aantal malen uitgebreid bezocht. Hij was heel open, ontwapenend en het was fijn om met hem te praten! De diepere onderwerpen ging hij echt niet uit de weg: hemel en hel, dood en leven, HIV, ziekteproces en gebruik. Het was een slimme jongen, een beetje filosofisch. We gingen dan altijd, langs het paard, naar de 'Boshut' om patat te eten. Hij zag zijn periode in Vogelsangh als een pitstop, waarin de auto wordt opgelapt, maar daarna weer door moet in vliegende vaart.

Rolf had, volgens mij, een wat beschermende houding naar zijn ouders toe. Hij zei een keer: “Als ik voor Hem van Daarboven moet verschijnen, zal Hij me niet in de hel stoppen, want daar kom ik al vandaan…” (doelend op zijn eenzame leven op straat). Rolf was bijzonder, maakte dat ik altijd glimlachte. Hij stond mij in mijn taxi na te zwaaien tot ik hem niet meer zag, in de stromende regen.

Bij zijn crematie in Bilthoven was een kleine groep familieleden en vrienden aanwezig. Het was een goede dienst, waarin we afscheid van Rolf namen. Een dag van vreugde en verdriet. Het leven gaat verder. Zijn zuster kreeg een zoontje op het moment dat Rolf de laatste adem uitblies. Het kindje heet naar Rolf.

Ik hoop dat de familie troost kan putten uit elkaar en uit het geloof.

Rust zacht, Rolf!

pastor Ricus Dullaert