De naamvlag voor Theo/Thijs is gemaakt door zijn zussen Alie en Heini.
Je bent vast in een veld van zonnebloemen.
Je hield van ze, omdat zij hun gezicht
altijd maar hoopvol draaien naar het licht,
dat grote licht in wat wij hemel noemen.
Dit couplet van een gedichtje van Jos Brink had voor onze broer Thijs geschreven kunnen zijn. Licht, liefde, warmte, zonneschijn waren voor hem wezenlijk om te kunnen leven. Van sombere dagen, sombere mensen werd hij depressief. Hij zocht de vrede en het goede voor alle mensen, vaak ten koste van zichzelf en zijn eigen gevoelens.

Aandacht voor de ander, aandacht voor de schepping, vragen naar gerechtigheid, naar trouw, naar solidariteit. Daarom deze naamvlag voor een kostbaar mens, onze broer. Een grote zonnebloem als het symbool van licht en warmte. Veel en kleurige bloemen, ze omlijsten zijn naam en tuimelen bijna van de vlag af. Ze geven zijn hang naar vrolijkheid, blijheid en zijn liefde voor de natuur weer. En dit alles bloeit op uit de basis van zijn bestaan, de mensen met wie hij zich verbonden wist.
Twee namen op de vlag: Thijs, zo was hij door zijn ouders genoemd, zo werd hij door ons genoemd - zijn familie - en hij vond dat goed. Theo heette hij voor zijn vriend John, vrienden en vriendinnen.
Onderaan: "Going Home". Zo zag hij zijn sterven. Naar Huis, naar God, waar ook zijn vader en moeder zouden zijn. Daar wachtten zij op hem en daarom nam hij rozen voor ze mee.
