Rik

*

26 Augustus 1960

†

9 November 2003, Amsterdam

Drugspastoraat Nieuwsblad 165 (2003) p. 20-21

In Memoriam

begrafenis: Begraafplaats Zorgvliet, 17 november 2003

Rust nu maar uit,
je hebt je strijd gestreden.
Je hebt het als een moedig man gedaan.
Wie kan begrijpen wat je hebt geleden?
En wie kan voelen wat je hebt doorstaan.
Nel Benschop

Rik heeft zijn leven geleefd. Niets kan er nog aan worden toegevoegd of afgedaan. Het is gegaan zoals het gegaan is. Het is een leven waar niemand van ons jaloers op hoeft te zijn. Zijn leven heeft diepe sporen nagelaten in hemzelf en in het leven van degenen die je lief gehad hebben.

Toen het hem duidelijk was dat zijn manier van geloven voldoende was om mee naar Lourdes te gaan, heeft hij ja gezegd. Temidden van andere zieke gebruikers ging Rik mee op de jaarlijkse bedevaart, georganiseerd door het Drugspastoraat Amsterdam. Ja, op bedevaart naar het Maria-oord in zijn geliefde Frankrijk. Rik was ziek, emstig ziek. Van deze bedevaartsgroep is Rik de derde die overleden is.

Het was goed Rik deze week te zien opbloeien. Hij heeft er uitgehaald zo veel als mogelijk was. Hij heeft er echt van genoten. In zo'n week worden allen geconfronteerd met ziekte, leven en dood. Rik sprak over zijn eigen ziekte en zag dat zijn toestand ernstig was. "Misschien is dit wel het laatste fijne wat ik nog mag meemaken", vertrouwde hij mij toe.

Eén van onze activiteiten in Lourdes is het gaan van de Kruisweg. Hier wordt het lijden van Jezus afgebeeld in veertien grote beeldengroepen. Voor de deelnemers is dit ook een kruisweg die gaat over een helse klim, bezaaid met grote keien. Hier moet iedereen elkaar helpen. Bij ieder tafereel staan wij stil bij ons eigen lijden en leven.

Rik deed aan alles mee, zelfs aan het creatieve Reli-uurtje. De opdracht was om hetgeen wat je het meest gedaan had op papier te zetten. Rik tekende zijn liefde voor het Franse landschap. Groene bomen, bergen, water en een vlammende zon in een rode lucht. Het is het tafereel van de kruisdood van Jezus op de berg Golgotha. Aan beide zijden van Christus hingen twee bandieten aan het kruis. De één bespotte Jezus en de ander toonde berouw en vroeg om vergeving. Toen zei Jezus tegen hem: "Heden zult gij met mij zijn in het Paradijs".

Rik, rust nu maar zacht. Ik geloof dat God ook jou vergeven heeft en je opneemt in zijn "Paradijs".
Jij had zo je eigen gedachten over wat er is na de dood. Misschien dat het volgende gedicht van Hans Bouma recht doet aan die gedachten van jou.

Waar je woont

Waar je woont
tegen de rand van het licht

Lijf aan lijf met de aarde,
moeder die je draagt.

Op de hoogte van de hemel,
de hemel op de hoogte van jou.

Waar je onder dak bent,
duurzaam onder dak.

Waar alles opnieuw begint.

Waar je woont
tegen de wand van het geheim.

Een zus van Rik las het volgende gedicht voor tijdens de dienst.

Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.
l am the thousand winds that blow,
l am the diamond glint on snow.
l am the sunlight on ripened grain,
l am the gentle autumn 's rain.
When you awaken in the morning’s hush,
l am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circling flight,
l am the soft stars that shine at night.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there, I did not die…

pastor Gerson