Anja Joos

*

30 April 1960, Stuttgart

†

6 Oktober 2003, Amsterdam

Drugspastoraat Nieuwsblad 165 (2003) p. 13

Anja, “we still got the blues for you”.

De tijd gaat snel voorbij.
Eergisteren was je nog in de crypte, op maandag op het spreekuur, en 's avonds op het grote plein in de Pijp. Je kocht er wat eten voor Alfa en Rambo, een biertje of twee voor jezelf. De prijs ervan bleek hoger dan die paar euro. Je was er niet gewenst. Jouw leven werd opgeeist. We kunnen het nog steeds niet bevatten. Hoe komen mensen tot zulke daden.

Postuum was je 'hot news' in de media, jouw naam werd door velen uitgesproken. Bossen bloemen, gedichten, foto's werden op die plek gelegd, er werd een stille tocht georganiseerd met toespraken. Er was een afscheidsdienst met liederen, gebed, enige 'in memoriams'. Je werd begraven. Zand erover. Tijd heelt alle wonden.
Is het echt zo?

Je vele zorgen probeerde je zo goed mogelijk per dag te beperken. "Iedere dag heeft al genoeg aan z'n eigen leed", bleek eigenlijk jouw motto, zoals we ook hoorden in de dienst. We hadden je zo gegund, dat je van de mensen om je heen wat meer bloemen, begrip en respect had ontvangen juist tijdens je leven.

Veel sterkte aan allen die haar dood dubbel zo hard voelen in hun eigen kwetsbare leven in deze donkere decembermaand. Ondanks het soms kille Amsterdam wensen we in het bijzonder hen een nieuwe hoop die het leven verlicht.

Robert, vrijwilliger