Peter

*

31 Mei 1949

†

4 Augustus 2002, Amsterdam

Pastoraal Nieuwsblad 159 (2002) p. 18-20

In Memoriam

Op vrijdag 9 augustus hebben we op begraafplaats Vredenhof afscheid genomen van Peter. Het was een mooie dag. In een rustige en prettige sfeer hebben we met familie en vrienden Peter herdacht.

Zijn laatste weken zijn voor Peter erg zwaar geweest. Peter had pijn en zijn lichaam leed onder de kanker die steeds agressiever werd. Peter heeft tot op het laatst gevochten voor zijn leven. Maar niet omdat hij bang was voor de dood, integendeel. Hij was al eens eerder bijna dood geweest en kon uitgebreid vertellen over 'de andere kant' waar hij goed contact mee had. Peter was een brok energie, die het toch heeft moeten afleggen. Dat is intens jammer en verdrietig. Maar de energie van zijn leven - Peter had een liefde voor dat woord - blijft echter bewaard voor ons, in verhalen en herinneringen en misschien in meer...

Peter heeft een krachtig leven geleid, waar hij in stijl, vechtend, afscheid van nam en waar hij dan ook van jongs af aan vol energie in gestaan heeft. In z'n jonge jaren stond hij soms letterlijk vechtend in het leven - Peter was nergens bang voor - en later vooral vertellend en fantaserend. Wat mij bij de verhalen over Peter opvalt is dat je er vaak ook heel erg om moet lachen. Want hoewel zijn leven in de ogen van een buitenstaander misschien wel een "kloteleven" is geweest, voor hemzelf was het zoals het was. En hoewel met pijn en verdriet, het was toch een leven waar hij zelf in volle overtuiging voor getekend had.

Als kleine jongen op straat was het al een doortastend baasje. Mooi is het verhaal dat hij met zijn broer Henny en een paar kijkdozen naar de Kalverstraat ging. Henny had een droom van een kijkdoos, helemaal uitgewerkt met diepte en mooi licht. Peter had een doos met een stel watten en een poppetje erin. Maar aan het einde van de dag was het Peter die van het geld bulkte terwijl Henny maar een paar centen had. Peter was namelijk in het persoonlijke contact met de toeschouwers net iets handiger: hij ging gewoon voor ze staan, trok ze aan hun jas, liet ze kijken. De mensen zagen vervolgens alleen een stel watten met een poppetje, maar Peter zei: ja, het kost wel wat! En zo wist hij al vroeg hoe hij aan de kost moest komen.

Als jonge man van rond de twintig woonde Peter met zijn ouders aan de Zeedijk. Peter was een mooie man, heel sterk en zeer loyaal aan zijn vrienden en familie. Peter kon ook heel driftig zijn en onverschrokken. Daardoor raakte hij wel eens betrokken bij opstootjes en vechtpartijen. Enerzijds liet hij daarmee zijn loyaliteit aan vrienden en familie zien. Anderzijds bracht hij zichzelf daardoor ook vaak in de problemen. Van een paar van die uit de hand gelopen 'confrontaties' heeft Peter - die verder van weinig dingen spijt liet blijken - tot op het laatst van zijn leven spijt gehad.

Desondanks was Peter in de scene goed bekend, hij babbelde vrolijk met politie, brandweer en jan en alleman. Naar het schijnt is hij ook jaren door de taxichauffeurs op de Nieuwmarkt min of meer in z'n levensonderhoud voorzien. Hij had vrienden als Herman Brood en RonaId Jan Heijn. Met de laatste wisselde Peter de laatste nieuwtjes uit over energiebanen en berichten van de 'andere kant'. Peter kon de meest fantastische theorieën uit de doeken doen waar je tureluurs van werd als je er langer dan een kwartier luisterde: Piramides, het ontstaan van de wereld, UFO's. Niet zelden speelde Peter er zelf een heel vanzelfsprekende hoofdrol in. Feit en fictie liepen wonderlijk door mekaar, maar Peter wist het allemaal zeker. Zo vertelde hij dat hij voor het einde van de Vietnamoorlog had gezorgd, door de Amerikaanse militaire bases in Duitsland van heroïne te voorzien. Tevens had hij voor de opleving van de Nederlandse economie gezorgd. "Oh, ja" zei ik, dan zei hij "Ja tuurlijk, dat heb ik gedaan". En als ik met iets kwam over de het Scheppingsverhaal, zei hij: "ja tuurlijk is dat zo, wist ik allang" waarna Adam en Eva naadloos in het verhaal van de Azteekse piramides werden geschoven.

Zo zat zo'n beetje de wereld volgens Peter in elkaar. Peter had z'n eigen waarheid en levenssferen. Op zijn manier had hij een sterk gevoel voor kerk en dingen die met het geloof te maken hadden. Dat bleek ook in Lourdes, waar hij samen met mij als enige van de mannen een bad in het geneeskrachtige water had genomen.

Peter was een prachtige figuur. Hij heeft veel vreugde en ook veel verdriet gekend en uitgedeeld. We zullen hem missen. Waar hij nu is, komt hij het licht en de waarheid tegen.

Moge hij daar in rust, liefde en in verzoening met alle scherpe kanten van zijn leven verder gaan.

pastor Gerson