René

*

18 Juni 1962

†

17 Juni 2002, Amsterdam

Pastoraal Nieuwsblad (2002) p. 20-21

In Memoriam

Op 24 juni hebben we afscheid genomen van René op begraafplaats Sta. Barbara. Het was een zonnige dag en het kerkje op de begraafplaats was vol met vrienden en familie. Pastor Frans heeft de rouwdienst geleid. De familie van René had mooie muziek uitgezocht en zijn zwager en zus spraken daar een In Memoriam uit dat we hier willen afdrukken en dat goed weergeeft wie René was. We wensen zijn familie, vrienden en zijn zoon Patrick troost en alle goeds toe.

Lieve René,
Vandaag is de dag gekomen om afscheid te nemen van een dierbare vader, broer, oom, zwager, vriend en collega. Maar voordat wij definitief ‘tot ziens’ zeggen, zijn er toch een paar dingen die ik of wij graag over jou zouden willen zeggen, René.

AIs kind heb je het echt niet gemakkelijk gehad. Al op heel jonge leeftijd werden jij en je zusje Roosje om diverse redenen uit huis geplaatst. Vanaf die tijd zwierf jij van tehuis naar tehuis, het hele land door, om uiteindelijk in Amsterdam uit te omen. Eigenlijk was je dus als kind al aan het zwerven, voordat je terecht kwam in Amsterdam dat nu je rustplaats wordt.

Je trouwde reeds op jonge leeftijd. Uit dat huwelijk is jouw zoon Patrick geboren. Maar óók in dat huwelijk vond je geen geluk. En na de geboorte van Patrick bleek alles tegen te zitten. Patrick werd al op een leeftijd van maanden uit huis geplaatst bij een familie in Losser, waar hij is opgegroeid tot een fijne knul die inmiddels 16 jaar oud is geworden. Je hebt veel over Patrick en over je familie in Hengelo gepraat. Ook het verlies van je moeder in 1988 heeft je enorm aangegrepen.

Al met al, René, heb jij hierover veel verdriet gehad. En ondanks je forse postuur (fier, groot en sterk) had je een klein hartje. Veel van jouw vrienden hier in Amsterdam hebben dit tegenover ons bevestigd.
Iedere keer als jij emotioneel was, vertelde je met trots over jouw zoon en jouw familie. Maar jouw manier van leven was tevens de reden dat je je schaamde om Patrick onder ogen te komen.

In 1987 heb je na een hele lange zoektocht je eigen ‘pa’ gevonden. Hij woonde toen in Malaga in Zuid-Spanje. Eindelijk, na 20 jaar zoeken… René, jij gaf nóóit op!
En als vader ben je zelf net zo intensief op zoek gegaan naar Patrick. Je hebt zoveel pogingen ondernomen. Maar je hebt het zoeken nooit afgemaakt. Maar Patrick is er vandaag, bij jou, voor jou!

Maar nu wij hier met z’n allen aanwezig zijn, om jou te laten zien dat het eigenlijk niet zo had hoeven te lopen, René, willen we jou bedanken, dat we je hebben mogen leren kennen zoals je was. Het was jouw leven: het waren jouw keuzes. Helaas, stoere gabber, moest je ons veel te vroeg verlaten.

Dag, lieve kanjer. Rust zacht. Wij houden van je, René.

Uitgesproken door zwager Frank