Richard Marinus

*

25 Januari 1959, Amsterdam

†

10 Januari 2001, Amsterdam

telefoonmonteur

Drugspastoraat Nieuwsblad 150 (2001) p. 6-9

In memoriam

Op 16 januari hebben we op de Nieuwe Oosterbegraafplaats afscheid genomen van Richard Holt. Met de favoriete muziek van Richard, woorden van zijn familie en vele bloemen hebben we Richard uitgeleide gedaan.

Richard werd 10 jaar na broer Karel en acht jaar na zus Trudy geboren in het gezin. Een nakomertje. Vanaf zijn vierde een bekende bij de nonnen van het OLVG. Als Rinie, want zo heette hij toen, weer binnenkwam werd hij door de nonnen begroet. Hij kwam er zo vaak dat ze hem allemaal hebben leren kennen. Dan weer was Richard van een muurtje gevallen en dan weer uit een boom. Eigenhandig en misschien ook wel eigenzinnig veranderde Rinie zijn naam toen hij zeven was in Richard want hij was het 'Rini Bikinie' gepest spuugzat. En sindsdien was hij ook voor een ieder Richard. Zijn trots en eigen waarde was toen al heel sterk bij hem.

Richard keek behoorlijk op tegen zijn zus en broer. De kracht van Karel en zijn bokskwaliteiten. En het bezusteren van Trudy vond Richard heerlijk. Het was een moeilijk moment voor Richard toen Karel en weldra ook Trudy uit huis ging en hij als jonge puber achterbleef bij zijn ouders. Richard deed alles vol overgave en was zeer enthousiast. Richard ging naar de Mulo met aan elke vinger een vriendin. Hij wist al heel jong dat hij telefoonmonteur wilde worden. Richard solliciteerde bij de PTT. En werd aangenomen. De allermooiste jaren uit zijn leven begonnen.

Richard volgde de opleiding tot telefoonmonteur, kreeg op zijn achttiende een auto van de PTT en ging vol plezier van klant tot klant. En toen hij bij beroemdheid Tante Leen de telefoon had aangelegd, moest iedereen het weten. Richard, inmiddels een stevige brede gozer, haalt zijn motorrijbewijs en koopt samen met zwager Bert een motor die ze samen in elkaar zetten. Het liefst neemt Richard de Magere Brug als springplank om meters verderop te landen. Richard is ook oppasoom. Samen met kameraad Ruud past hij op. Hij is stapel op zijn oomzeggers en soms drukker dan hen.

Als de relatie van Richard na twee jaar breekt, breekt Richard zijn hart. Hij is helemaal stuk, stopt zelfs met werken. Richard komt vaak in het buurthuis in Oost om zijn vrienden te bezoeken. En wordt er ook zeer actief. In het begin was het nog onschuldig wat er gebeurde, uiteindelijk werd er enorm geexperimenteerd en ook heroine gebruikt en raakt Richard, inclusief al zijn vrienden verslaafd. De goede jaren komen abrupt tot een einde. Of zoals de familie en ook Richard het uitdrukte; er is een tijd van ervoor en erna. Van voor het gebruik en daarna. Van goede jaren voor en van magere daarna.

Richard schaamt zich enorm voor zijn gebruik en hoe hij eruit ziet. Hij is het type dat onderweg naar een familiefeest een vlekje op zijn overhemd ontdekt en rechtsomkeert gaat. En sinds zijn gebruik mager en niet altijd even goed gekleed door het leven gaat. Vorig jaar in Lourdes liep Richard na een paar dagen met een kleurtje rond en dus ook minder met de ogen van gene naar de grond maar met de ogen vooruit en natuurlijk met een vriendin aan zijn hand. De broosheid en gevoeligheid van Richard en het verdriet om zijn moeder kwam in Lourdes naar boven tijdens een dienst in een schapenstal.

Richard stak de kaarsen aan voor zijn overleden Lourdesgenoten uit 1993. En voor zijn moeder. Richard brak. Via het verdriet om hen kwam het verdriet en pijn om hemzelf, de situatie waarin hij zat, zijn spijt, zijn mogelijke voorland naar de oppervlakte. Een week met veel emoties maar juist daardoor, door zich te kunnen uiten, lachen en huilen en heel veel plezier te hebben een enorme opsteker.

Het bijbelverhaal dat ik voor de uitvaart heb gekozen gaat over dromen. De farao van Egypte heeft gedroomd en haalt Jozef er bij om de dromen uit te leggen. Jozef is een nakomertje samen met Benjamin. Hun ouders Jakob en Rachel zijn zeer blij met hen. En hebben met name een zwak voor Jozef. Zo krijgt Jozef een prachtige versierde mantel en wordt behoorlijk verwend. Richard deed me daarom wel een beetje aan Jozef denken.

De dromen van de farao gaan over zeven vette en zeven magere koeien. De magere eten de vette op. Hetzelfde geldt voor de dunne jaren. Deze verslonden de zware aren. De droom blijkt de aankondiging van zeven goede jaren te zijn om daarna opgevolgd te worden door zeven magere jaren.

Broer Karel en zus Trudy, de ouders, allen zagen heel veel talent en mogelijkheden bij Richard. En niet in de laatste plaats Richard zelf ook. En het ging natuurlijk ook fantastisch bij de PTT. Richard deed het er hartstikke goed en met zeer veel plezier. Allen hebben een voorbode zoals de droom van de farao gewenst, een waarschuwing om te voorkomen dat Richard de onomkeerbare weg van de drugs zou inslaan. Want dat was de weg van de drugs voor Richard, een weg waarop het maar niet lukt om om te keren. En hij het moeras steeds verder ingaat, gedreven door spijt dat hij deze weg is ingeslagen, verdriet om de pijn die hij zijn vader en moeder, Karel, Trudy en de rest aandoet.

De dromen van de farao vertegenwoordigen twee werelden. De wereld van de goede jaren om daarna opgevolgd te worden door de wereld van de magere jaren. Richard heeft deze twee werelden en ook in deze volgorde aan den lijve ondervonden. Niet alleen Richard maar ook de familie spreekt over voor de drugs en erna, over de wereld van ervoor en de wereld van erna.

Tussen de twee werelden ontstaat een diep ravijn op het moment dat Richard verslaafd raakt. Echter de geliefden van Richard leggen menig keer planken over de ravijn en geimproviseerde bruggen van touw om zo zelf naar Richard te gaan maar ook om Richard de mogelijkheid te geven om te komen, om naar verjaardagen te komen. Richard heeft zelf een polsstok om te springen en soms een bakkie te komen halen bij Trudy om de schoolprestaties van zijn nichtjes te checken of om met Karel en familie in de auto naar Almere te gaan of om met kerst te komen met een doos zilveren ringen. Zo ervaart en voelt Richard de andere wereld af en toe gelukkig toch nog.

Drie weken voor zijn dood zorgde Richard dat er geen contact mogelijk was tussen de twee werelden. Jaren geleden had Richard al aangekondigd dat men hem niet alleen in een kamer in het OLVG mocht zien liggen wegkwijnen, dat nooit. Zijn trots stond dat in de weg alsmede zijn omgeving verdriet willen besparen. Door geen contact te zoeken heeft Richard daarvoor gezorgd. En heeft de familie uit respect voor die wens besloten dat men Richard niet in het uitvaartcentrum kan bezoeken. Om zo de wens van Richard levend te houden, zoals het op de rouwkaart stond, en dat is:

Herinner mij,
maar niet in sombere dagen.
Herinner mij in stralende zon,
hoe ik was toen ik alles nog kon.

Lieve Richard, nu bij moeder, rust zacht.
Allen familieleden en vrienden heel veel sterkte toegewenst!

pastor Greta Huis