Fred HERDENKING

Fred


*
28 Januari 1957, Amsterdam
29 Juni 2000, Amsterdam

HERDENKING
HET LEVEN IN BEELD
NALATENSCHAP

Drugspastoraat Nieuwsblad (2000) p. 8-11

In memoriam

Op 29 juni is Fred in het ziekenhuis overleden aan de gevolgen van complicaties aan zijn lever. Voor zijn ouders die hem trouw jarenlang kwamen bezoeken in Vogelsangh een enorme schok. Met muziek waar Fred van houdt, tientallen (!) bloemstukken is op de Nieuwe Oosterbegraafplaats afscheid genomen van Fred.

Als pastor neem je gebruikelijk afscheid van iemand met een bijbeltekst. Toen ik echter nadacht over Fred kwam ik steeds weer bij Lourdes terecht. En heb uiteindelijk besloten een stukje uit het verslag van de gebeurtenissen rondom Bernadette te kiezen. Bernadette is het herderinnetje dat in 1858 veertien religieuze verschijningen heeft gehad en waar het allemaal mee is begonnen in Lourdes. Het verslag is van 7 april en 16 juli 1858:

Op paaswoensdag gaat Bernadette weer naar de grot. Dokter Dozous is aanwezig. Bernadette beschermt de vlam van haar kaars tegen de wind en dokter Dozous ziet, dat die vlam duidelijk haar hand raakt; toch kan hij later geen sporen van brandwonden vinden. Ook Dozous is nu overtuigd dat Bernadette echt iets ziet. Er gebeurt verder een en ander rond de grot. De autoriteiten sluiten de toegang af. Ze willen het (volgens hen) ongezonde gedoe bij de grot laten verdwijnen. Zodoende ziet Bernadette op 16 juli de verschijning vanaf de overkant van de rivier de Gave. Ze weet dat het de laatste keer is. Later zegt ze dat ze Maria nog nooit zo mooi gezien heeft.

Uit het stukje over Bernadette blijkt dat ze een kaars vasthield en de vlam dusdanig beschermde met haar hand dat het haar eigenlijk zou moeten verwonden. Aan de buitenkant van Bernadette was niets te zien. Ook aan de buitenkant van Fred niet. Je kon niet zien hoeveel verdriet en ook vreugde soms aan de binnenkant schuil ging. Verdriet om dat wat hij niet waar heeft kunnen maken en graag wilde, met name voor zijn vader. Vreugde om zijn zus haar echtgenoot en hun geweldige kinderen waar hij beretrots op is. Pijn ook daar hij het vaderschap niet heeft kunnen beleven. Warmte, vertrouwdheid en onvoorwaardelijke liefde van zijn vader en moeder gaan er in hem schuil. En hielden hem op de been. En maakten hem zo taai dat ziekten geen vat op hem leken te krijgen alhoewel hij er wel mee behept was.

Als Bernadette op 16 juli naar de grot gaat weet ze dat het de laatste keer zal zijn dat ze Maria zal zien. Fred wist ook dat het de laatste keer was dat hij naar Lourdes zou gaan. Hij hoopte nog een keer die bron te kunnen aanboren die hij drie jaar geleden ook aantrof. En hoopte ook op een glimp van hemzelf van drie jaar geleden daar hij toen zoveel kracht en energie had. Het enthousiasme van Fred die weken voor Lourdes maakte iedereen dol in Vogelsangh. Elke keer als Joke dienst had was er de vraag die menig keer gesteld werd: wanneer gaan we nou? En als er een voorbereidingsbijeenkomst is en zeker de laatste heeft Fred grote twijfels of Tom uberhaupt wel komt uit Laren om hem op te halen. En moet verpleegkundige Michiel hem menig keer overtuigen dat Tom echt komt.

De busreis valt Fred zwaar. Van de sfeervolle momenten met de groep geniet hij. Tegelijkertijd zegt Fred weinig maar blijkt op zondag uit zijn gelaats-trekken dat Fred pijn heeft aan zijn buik en zich niet goed voelt. Hij belt zijn moeder, vindt er ondersteuning natuurlijk. En zegt haar dat hij blij is dat hij in Lourdes is maar ook een beetje spijt heeft. Spijt vanwege de zwaarte van de reis. Wellicht ook spijt daar. Fred toen wist dat waar hij al die weken zo voor gevochten had was volbracht. En een andere weg zou gaan volgen. Bernadette vertelt van haar laatste religieuze ervaring dat ze Maria nog nooit zo mooi had gezien.

De bronnen van energie die Fred kon aanboren tijdens zijn eerste bedevaart naar Lourdes waren bijzonder sterk. Niet omdat Fred alles voor zoete koek slikte want daar is hij veel te nuchter voor maar omdat hij openstond voor dat wat positief was. En dat was in Amsterdam voor hem een schaarste. Die week in Lourdes hebben we Fred echt leren kennen. Althans, ook toen was hij een man van weinig woorden maar aan zijn ogen en zijn gelaats-trekken kon je duidelijk zien of Fred het naar zijn zin had of niet. Fred genoot zichtbaar. Op avontuur om prachtige soevenirs te kopen. Met name een cap van Lourdes wilde hij, soms genieten op een terras van een glas wijn en de zomerse sfeer, meedoen met religieuze activiteiten. Hij trok met heel veel mensen op die week. Dit was leven voor Fred.

Bij terugkomst in Amsterdam heeft Fred nog een tijdje thuis geprobeerd dat positieve vast te houden. Zijn familie zou een computer regelen zodat hij zich minder zou vervelen en in de verleiding zou komen. Op huisbezoek bij Fred liet hij me zien waar de computer zou komen te staan en wat zijn plannen waren. Freds huis was om door een ringetje te halen, zo netjes en opgeruimd. Zoals dat ook gold voor zijn kleren en persoonlijke verzorging. Toen we een wandeling zouden maken daar het zo'n warme dag was kwam Fred er in het trappenhuis achter dat hij een Nike trainingspak aan had met Reebok sportschoenen. Dat kon natuurlijk niet, alles is of Nike of Reebok, niet van beiden wat. We gingen dus terug om Nike sportschoenen aan te trekken.

Steeds vaker zagen we ergens in de scene de cap van Lourdes waaraan we Fred duidelijk konden herkennen. Geen goed teken. Uiteindelijk ging het niet meer. Fred die al eerder in Vogelsangh geweest was, vond er een nieuw thuis met veel warmte en zorg. En ook vriendschap, in het bijzonder met Wijnand natuurlijk en ook met veel andere bewoners, vrijwilligers en medewerkers.

Lieve Fred, Ik hoop van ganser harte dat daar waar je nu bent het nog mooier is dan Lourdes je eerste keer.
Rust zacht.

Als teken van die hoop, ervaren door Fred in Lourdes en in verbondenheid met elkaar heb ik een Lourdeskaars aangestoken voor Fred, immers een bedevaart is voor het leven en zelfs verder.
De ouders van Fred, zus Nancy, diens echtgenoot, oomzeggers en verdere familie, vrienden, bewoners, medewerkers en vrijwilligers van de Harscamp wens ik heel veel sterkte toe!

pastor Greta Huis