Freek

*

9 Maart 1944, Amsterdam

†

16 April 1997, Amsterdam

baan bij Maggi

kunstschilder

Drugspastoraat Nieuwsblad 108 (1997) p. 14-15

In Memoriam

Er is een echte Amsterdammer en een kleurrijke reiziger door het leven overleden: Freek.

Haast bij iedere plek waar er voor daklozen en druggebruikers aan de weg getimmerd wordt, was Freek een goeie bekende. Bij de MDHG, bij de Vincentius, bij het Stoelenprojekt, bij Makoem, bij zr. Kandelaar en bij het drugspastoraat. Overal was Freek op zijn fiets geweest en overal deed hij zijn duit in het zakje. Voor het Stoelenprojekt kopieerde hij films, voor zijn in januari overleden vriendin Sylvia maakte hij een rouwcirculaire met een zelfgemaakte foto. De kerstkaarten van Freek, met engelen en gouden letters waren bekend en ook maakte hij aquarellen en schilderijen.

Freek kon heel goed fantaseren en daar moest je soms erg om lachen hoe hij mensen weer eens bij de neus had genomen. Dat begon volgens zijn vader al toen hij 14 jaar oud was. Hij hielp in de groentezaak van zijn opa en had een klant wijsgemaakt dat hij op de fiets naar Parijs was geweest. Deze dame slikte dit alles voor zoete koek, totdat Freek's pa eens langskwam. Maar later kwam Freek wel degelijk in Parijs per fiets en op vele andere plekken, dus je kunt ook zeggen dat hij met zijn verhaaltje als 14 jarige een voorschotje op de toekomst had genomen.

Freek onderhield ook vriendschappelijke betrekkingen met de huiskamer van de nonnen en op relatie gebied was hij ook een reiziger. Ooit was hij met een Russische dame getrouwd. Later had hij Tina als vriendin. Hij had in die tijd zijn baan bij Maggi verloren en zijn huis, maar geen nood, hij kraakte een huis en had er samen met Tina een heel goede tijd. Helaas mocht hij niet lang van het geluk met Tina genieten. Zij overleed t.g.v. haar HIV en Freek strooide haar as uit in Edinburgh, zoals hij haar op haar sterfbed beloofde. Na Tina was hij de vriend van Christ'l. Met haar doorkruiste hij de stad. Vaak bezocht hij haar later in Vogelsang. En stond dan in Hilversum op de camping, ook haar moest hij verliezen net als de eerder genoemde Sylvia. Bij Lenny in huis had hij het laatste jaar tenminste rust en Lenny deed veel voor hem.

Freek liet zijn familie ook nooit los. Voor zijn ouders verzorgde hij als verrassing een gouden bruiloft in Grandorado in Zandvoort en betaalde alles. Bij zijn zus Thea stond hij regelmatig plotsklaps aan de deur. En bij zijn ouders verbleef hij op de camping in Voorthuizen.

Dat hij zelf ook HIV had wist hij reeds enige jaren. Maar dat hij zo snel geveld zou worden had niemand vermoed. Nog maar kort daarvoor was zijn zus Carla en zijn tante gestorven.

Zijn uitvaart op Barbara was een weerspiegeling van zijn drukke sociale leven. Velen bewezen hem de laatste eer. Wij wensen zijn ouders, zijn familie en ieder die hem mist veel sterkte bij dit verlies. Zijn moeder had hem door het eind van de oorlog gesleept. De oorlog tegen de HIV infektie kon ondanks inzet van artsen en verpleegkundigen niet gewonnen worden.
Freek, een mooie reis langs hemelse gewesten! Rust zacht!

Ricus Dullaert