Ton

*

30 December 1958

†

7 Januari 1996, Amsterdam

Drugspastoraat Nieuwsblad 92 (1996) p. 11

In Memoriam

Ton is op zondagavond 7 januari 1996 overleden in het verzorgingshuis 'Curia'. Tot het laatste moment bijgestaan door zijn moeder en vader, die hem trouw elke dag opzochten. De laatste weken ging het al niet zo goed met Ton. Ondanks zijn vechtlust had de slopende ziekte Aids hem in de laatste weken ook zijn spraak- en begripsvermogen aangetast. Alles wat hij ook verwacht had in zijn laatste maanden van zijn leven, dat niet! Hij kon nog met gebaren nog iets van zijn gevoelens duidelijk maken. Zacht in zijn slaap is hij heengegaan. Met hem verliezen wij in de scene een bijzonder persoon.

In al die jaren dat ik hem als pastor heb gekend, was hij innemend en oprecht. Hij verdoezelde niet zijn gebruik en gaf anderen er de schuld niet van. In dat opzicht onderscheidde hij zich van velen, hij opende geen trucendoos. Als een onafscheidelijk duo leerde ik hem met Francien kennen. Zeventien jaar hebben zij lief en leed samen gedeeld. Veel leed met de vele detenties en huisuitzettingen, maar wel samen door die vele dalen heen! Als ik daaraan denk, heb ik bewondering voor de trouw die zij elkaar gaven. Ze hoorden bij elkaar, ondanks de problemen. Hij bleef lichtpunten zien, hoe zwart het er in sommige ogenblikken uitzag. Die onafhankelijkheid heeft hij tot de laatste maanden bewaard, die gaf hij niet zomaar prijs.

Te laat hebben zij samen nog een woning kunnen krijgen via de stichting Rafael, die tijd brachten zij meer samen of apart in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis door. De ziekte had hen beiden al erg in de greep. Francien is begin november overleden en het afscheid van elkaar mocht niet zo zijn als wij gehoopt hadden. Ton was al opgenomen in het verzorgingshuis 'Curia'. Zijn ouders hebben hem daar elke dag bezocht om hem in de laatste maanden van zijn leven bij te staan. Het laatste afscheid op het Ooster begraafplaats was een rustige, ingetogen viering, waar veel mensen bij aanwezig waren. Veel kennissen van de ouders en kennissen en vrienden van Ton en Francien.

Ton, jij hebt op je eigen manier liefde gegeven en ontvangen in je leven onder ons en die liefde zal zich ook voortzetten aan de andere kant van het aardse leven. Jij hebt ons iets laten proeven van - trouw zijn - aan elkaar. Jij hebt in de stormen van het leven gelopen, zoals in het gespeelde lied 'You never walk alone'. Aan het eind van dat pad klinkt het zilveren lied van de Liefde.
Ik wens je dat toe.

pastor Martin Zandstra