Roy

*

17 Februari 1962, Aruba

†

30 Juni 1995, Amsterdam

automonteur, catering

Drugspastoraat Nieuwsblad 86 (1995) p. 10-11

In Memoriam

Op vrijdag 30 juni, overleed rustig, bijgestaan door zijn moeder en zus en andere familieleden, in het OLVG, Roy. Op 6 juli was zijn crematie op Westgaarde, voorafgegaan door een indrukwekkende viering. Meer dan 100 mensen waren daar aanwezig om met gezang, bloemen, gebed en tranen afscheid te nemen van Roy.

Roy was enige weken daarvoor nog meegereisd met onze bedevaart naar Lourdes. Daar viel hij op door zijn netheid, beleefdheid en bescheidenheid. Roy genoot erg van die reis, van de hulpvaardigheid van zijn reisgenoten, die zijn rolstoel duwden als dat nodig was, van de gastvrijheid en het lekkere eten en van alle indrukwekkende religieuze bijeenkomsten. Roy schreef er ijverig in zijn dagboek, alsof hij ieder moment wilde vasthouden.

Roy was ook de eerste die een woning bewoonde van de stichting Rafaël. Zijn begeleider sprak ik deze week nog en hij vertelde me dat hij diep onder de indruk was van Roy's persoonlijkheid. Dat iemand die zo ziek is het toch nog op kan brengen steeds beleefd te zijn, nog naar een ander te vragen en zo vriendelijk te zijn, vond deze begeleider zeer bijzonder.

Roy werd geboren op Aruba als eerste zoon in het gezin. Hij was als kind al een vriendelijke jongen, die graag met de mensen in de buurt gezellig praatte op straat. Hij had een hond Tasja en hield van fietsen en spelen doen in het jongeren centrum van het YMCA. Roy had een grootmoeder in New York die hij op zijn 18de bezocht en daarna kwam hij naar Nederland. Hij deed hier LTS automechaniek en was in Amersfoort in dienst. Vaak had hij kontakt met zijn zus Shirley en zijn tante Glenda.

In Amsterdam werkte Roy later in de catering. Hij raakte aan de drugs en had problemen met zijn geloof en zijn geaardheid, waar hij moeilijk uit kwam. Roy kickte af bij Victory Outreach, maar hield het daar niet vol. Hij sloot vriendschap met een trouwe vriend Jan, maar hun relatie hield geen stand, ook vanwege problemen met de dope. Uiteindelijk raakte Roy alles kwijt, totdat hij zijn huis van Rafael kreeg. Hij werd veel bijgestaan door Mick van de BSD en eigenlijk iedereen die je over Roy hoort, vond hem een hele sympatieke en beschaafde jongen. Jammer dat hij zo jong heen moest gaan, maar naar de overtuiging van hemzelf en zijn familie niet naar het niets, maar naar het Huis van de Vader, waar plaats is voor velen.

Roy rust zacht en dat de Heer je Herder mag blijven!

pastor Ricus Dullaert