Pierro

*

26 April 1959, Roma, Italia

†

10 April 1995, Amsterdam

pizzabakker, kunstschilder

Drugspastoraat Nieuwsblad 84 (1995) p. 16-17

In Memoriam

Op maandag 10 april overleed rustig o.a in het bijzijn van zijn vrouw Linda, Pierro. Voor velen, onder anderen hen die in het OLVG werden verpleegd, is hij vaak een troost geweest met zijn humor en zijn prachtige tekeningen, die hij voor medepatiënten maakte.

Pierro is heel lang ziek geweest en heeft hard gevochten voor zijn leven. Geen wonder, hij en Linda hadden een dochter Milena, er was een huis in Noord en was nog zoveel om voor te leven. Vreselijk dat zo'n ellendige ziekte als Aids zoiets moois kapot moest maken. Ondanks alles hebben we toch een heel ontroerend afscheid van Pierro gevierd op de Noorderbegraafplaats, op Goede Vrijdag bij prachtig weer. Op Pierro's kist lag een van zijn schilderijen, en zijn geliefde Italiaanse muziek werd gespeeld. We hoorden psalm 22, de psalm voor Goede Vrijdag, over de knecht van God, die zoveel lijdt. Die psalm was zeker ook van toepassing op Pierro, die zoveel geleden heeft. In die zin was zijn dood ook wel een verlossing, want het kon gewoon niet meer.

Pierro werd in 1957 in Rome geboren, tussen zijn ouders ging het al snel niet goed en zijn moeder vertrok naar Sicilië, Pierro bij zijn vader achterlatend. Die moest werken voor zijn brood en Pierro werd in kloosters en internaten groot gebracht.

Als jonge man kwam Pierro naar Amsterdam en ging hier in pizzeria's werken. Hij raakte ook aan de drugs, zijn gevoelens daar had hij het moeilijk mee, hij kon ze niet uiten, dat lukte later pas in zijn kunst. Zo'n kleine tien jaar geleden ontmoetten Pierro en Linda elkaar in het Amstelveense restaurant 'Amore Mio'. En dat werd een grote liefde. Die werd echter door de omgeving van Linda niet geaccepteerd en Pierro en Linda vertrokken op de bonnefooi naar Sardinië, waar Pierro’s vader inmiddels woonde. Pierro en Linda beleefden er heel goede tijden en ook tegenslag. Dat Pierro seropositief was, kwam door dorpsroddel uit en Pierro en Linda moesten het dorp van Pierro’s vader verlaten. Maar ze vonden een nieuw dorp, Stetino waar ze zeer gelukkig waren. Ze hadden werk, gingen naar de disco, het strand, hadden vrienden en waren gelukkig.

Toen bleek dat Linda zwanger was van Milena. Pierro en Linda begonnen toen weer opnieuw in de Bijlmer en Pierro werd clean en begon echt te schilderen, later in Noord gewoon midden in de huiskamer. Vanaf 1993 werd Pierro vaak heel ziek en bracht maanden in het OLVG door. Trouw bezocht door Linda, Milena, zijn buddies Joke en Joop, zijn schoonmoeder en vele anderen. Pierro heeft het heel zwaar gehad, maar heeft het niet alleen hoeven dragen. Hij was steeds met liefde omringd, want hij was een persoon om van te houden.

Linda en Milena moeten nu alleen verder, dat zal niet altijd makkelijk zijn. We wensen jullie heel veel moed en hopen dat velen jullie blijven steunen.
Pierro, rust zacht!

Ricus Dullaert