Drugspastoraat Nieuwsblad 76 (1994) p. 12-13

In Memoriam

Op maandagmorgen 20 juni 1994 overleed in het bijzijn van zijn vriend Frans, Richard. Ricky zoals hij in de scène heette, overleed na een lang ziekbed thuis, aan de gevolgen van HIV.

Richard was in Den Haag geboren als jongste zoon in een gezin van drie zonen. Zijn vader had op een dochter gehoopt en feliciteerde zijn moeder niet eens met Richard's geboorte. Richard was voor zijn vader een ongewenst kind. Daar heeft Richard erg onder geleden. Richard hield veel van dieren, maar zijn geliefde hond moest weg van pa. Richard had een mooie plant, maar pa gooide hem kapot. Richard werd opgesloten op zolder en zeer kort gehouden. Geen wonder dat hij al op jonge leeftijd pogingen in het werk stelde weg te lopen van huis. Het gezin verhuisde naar Weert en daar kwam Richard in aanraking met de hasjscène. Hij liep diverse keren weg en zijn broers probeerden hem dan weer op te sporen.

Uiteindelijk ging hij steeds verder en liep weg naar Amsterdam. Daar ontmoette hij op het Rembrandtsplein Frans, die toendertijd een garage had en in mooie auto's reed. In Frans zocht Ricky een vader figuur, een vader die liefde kon geven. Frans zocht bij Richard liefde, die hij zo mistte. Zo trokken Richard en Frans bijna 20 jaar met elkaar op.

Ze woonden o.a. jarenlang in de Bijlmermeer en deelden hun flat met allerlei andere, vaak jonge weggelopen jongens. Ricky was onderhand stevig aan de dope. Eerst werkte hij nog in Frans' garage, maar daarmee ging het langzaam maar zeker bergaf. Later werd hij een professionele autokraker, voor wie praktisch geen een auto geheimen had. Frans ging ook heroine gebruiken en samen draaiden ze er heel wat geld door.

Eenmaal kwam de grote liefde in Ricky’s leven in de persoon van Marianne, een gebruikster waar Ricky helemaal weg van was en zij van hem. Op tragische wijze werd Marianne door een klant van achter het CS vermoord en Ricky's wereld stortte nu helemaal in. Op de muur van zijn woning in de Balistraat maakte hij nog een aangrijpend schilderij over dit afscheid.

Richard hield zijn hele leven kontakt met zijn moeder. Diverse kerstfeesten bracht hij in familiekring door en zijn moeder veroordeelde hem nooit en liet hem niet vallen. Enige weken voor zijn overlijden bezocht zij hem in het OLVG en Ricky's broer die fotograaf is maakte een mooie foto van moeder en zoon.

Richard was en bleef een lieve en gevoelige jongen, die naar het schijnt door het lot weinig geluk en liefde in het leven toebedeeld kreeg. Op vrijdag 24 juni hebben we Richard gecremeerd op Westgaarde in het bijzijn van een kleine schare getrouwen, zijn moeder, zijn twee broers, Frans en enige vrienden uit de scène, als mede zijn schoonzus.

Richard-Ricky, we wensen je vrede!
Rust zacht!

Ricus Dullaert