Rudy

*

18 Februari 1955, Amsterdam

†

2 Juni 1994, Lourdes, France

gitaarspeler

Drugspastoraat Nieuwsblad 75A (1994) p. 15-16

In Memoriam

Na zes dagen zoeken werd op woensdag 8 juni in de uitgestrekte bossen bij het dorp Ossun bij Lourdes het levenloze lichaam van Rudy gevonden. Rudy was 1 juni met een groep van het drugspastoraat naar Lourdes vertrokken. In de trein sprak hij erover dat hij niet 5 dagen in Lourdes wilde blijven hangen, maar ook zeker de bergen in wilde. Hij had zijn bergschoenen bij zich. Ik antwoordde daarop dat we zaterdag inderdaad met z'n allen de bergen in zouden gaan. Daar heeft Rudy niet op gewacht, al de eerste morgen van de 2de juni waren we hem kwijt en naar later bleek is hij op eigen houtje de natuur ingetrokken. Zijn gezondheid was zeer zwak, hij had o.a. hepatitis B en C en last van zijn lever. De eerste nacht dat Rudy niet thuis kwam, heeft het vreselijk geregend en geonweerd. Waarschijnlijk is Rudy al die eerste nacht aan onderkoeling en uitputting bezweken.

Een hele klap voor zijn ouders, waar Rudy een heel goede band mee had, de nacht voor vertrek naar Lourdes had hij nog bij hen gelogeerd en afscheid van hen genomen. Toch heeft het er iets van dat Rudy is gestorven zoals hij heeft geleefd, op eigen houtje zijn weg kiezen, zich niet aan regels houden, zelf een weg zoekend.

Rudy's ouders vertelden dat zijn leven bepaald werd door een enorme onrust, die hij al van jongs af over zich had. In de wieg bonkte hij met zijn hoofdje op het kussen en zijn vader moest de wieg aan de vloer vastschroeven, anders ging Rudy er de hele kamer mee door. Op de kleuterschool en ook op de lagere school liep Rudy regelmatig weg. Scholen waren aan hem eigenlijk niet besteed, hij hield niet van regels, toch haalde hij wel z'n mavodiploma en mocht naar het Sweelinck-conservatorium vanwege zijn geweldige muzikaliteit. Rudy was polulair bij de meisjes en werd als jongen dikwijls als leider gekozen, want hij was niet bang en durfde met iedereen wel een praatje te maken. Het conservatorium werd geen succes, want je mocht er in die tijd alleen klassiek spelen, terwijl Rudy heel wat meer kon en wilde.

Uiteindelijk ging hij met zijn gitaar op reis, naar Ibiza, Griekenland, en Frankrijk en hij leefde van z’n muziek. Later beheerde hij een fietsenstalling in de voormalige gevangenis aan het Kleine Gartmanplantsoen bij het Leidseplein. Josje was de enige vrouw waar Rudy het langer dan drie maanden bij uithield en wel acht jaar. Josje en Rudy woonden lang samen aan de Solebaystraat en werden aktief in de internationale kookgroep in de Staatsliedenbuurt.

Rudy was een gebruiker die altijd z'n huis wist te behouden en niet in de criminele sfeer terecht kwam. Hij had een zeer relativerende humor, waarbij hij zichzelf en de wereld om hem heen voor gek zette. Zijn ziekzijn kon Rudy moeilijk aan en zijn relatie brak. Het vertrouwen in de medische wetenschap kreeg ook een behoorlijke knauw.

Op 15 juni hebben we een waardig afscheid van Rudy gevierd in de kapel van St. Barbara.
Rudy, rust zacht!
Zijn ouders, broer Ron en Josje veel sterkte gewenst.

Ricus Dullaert