Siep
kleermaker van toneelkleeding
kleermaker van toneelkleeding
Drugspastoraat & Zondagsviering Nieuwsblad 67 (1993) p. 11-12
In Memoriam
In de nacht van zaterdag op zondag, 29 augustus om precies te zijn, is in verpleeghuis 'Vreugdehof' in Buitenveldert, Siep overleden. Zijn buddy's Peter en Lous van de MDHG waren op dat moment bij hem, zodat hij in ieder geval niet alleen hoefde te sterven.
Siep was een zeer bekende verschijning in de scene, jarenlang was hij zeer vertrouwd in het straatbeeld met zijn zwarte Rottweiler Tosca. Siep was in Groningen geboren en was de helft van een twee-eiige tweeling, hij had een tweelingzus en twee oudere broers. Zijn vader was politieagent en Siep groeide op in een heel gewoon gezin. Al jong verloor hij zijn moeder en op zijn 16de ook nog zijn vader. Dat was een hele klap voor Siep en hij ging van de mulo af en werd kleermaker van toneelkleding. ln dit ambacht was hij goed en hij was er trots op.
ln het begin 60er jaren was hij een van de eersten die met hasj begonnen, en drugs gebruiken was een heel normale zaak voor Siep. "De een houdt van boerekool, de ander van dope" was een van zijn uitspraken en hij zette die twee op een lijn. Siep trouwde jong, maar het huwelijk ging stuk en had later nog een vriendin.
Op zijn 24ste kwam hij naar Amsterdam. De MDHG werd daar zijn thuisfront, want Siep kon er strijden voor zijn ideaal: een mondige druggebruiker zijn die door andere mensen net als een 'normaal' mens, met respect behandeld wordt. Siep gaf voorlichting aan scholieren en politieagenten over druggebruik. Sprak op cursussen van het Mozeshuis, en hielp de MDHG besturen. Hij woonde o.a. in de 3de Oosterparkstr. waar hij het acht jaar erg naar zijn zin had en op het terrein achter Artis, waar hij het leven van de stadsnomade leerde kennen.
In 1985 hoorde hij dat hij HIV-positief was en maakte een strijdpunt met de GG&GD, om de onzorgvuldige wijze van mededelen van de testuitslag te veranderen. Siep werd ook een bekende verschijning in het HIV-café. Zoals hij ook bekend was bij 'de Regenboog' en in de zondagsvieringen. Zelfs vanuit 'Vreugdehof' bezocht Siep de MDHG trouw, tot aan de laatste woensdag van zijn leven. Op 5 september zou hij 48 jaar zijn geworden, dat heeft hij helaas net niet meer gehaald.
Siep was een man die hier in Amsterdam alleen door het leven ging. Hij laat geen geliefde achter, wel veel mensen met respect voor zijn persoonlijke waardigheid en voor de zaak waarvoor hij streed. Zijn begravenis op 3 september 1993 op Sint Barbara was daar een uitdrukking van. Velen uit allerlei schakeringen uit de scene volgden hem naar zijn laatste rustplaats. Makkers uit de scene trokken zijn baar voort. Naast bijbellezingen en samenzang, werd er ook muziek gedraaid. Onder andere "Peace will come" van Melanie. 'Peace' dat wensen we jou van harte toe, Siep.
Rust zacht.
Ricus Dullaert
