Koplamp 1 februari-maart 2004 p. 8-9

In Memoriam Thomas Brüggemann

Na het overlijden van Thomas afgelopen woensdag 11 februari rust op mij de taak enkele woorden te schrijven ter nagedachtenis aan hem.

Thomas kende ik al vele jaren, we zagen of spraken elkaar niet frequent, maar toch hadden we voortdurend regelmatig contact en dat zou, als Thomas geen afscheid van dit leven had moeten nemen, ongetwijfeld zo verder zijn gegaan.

Thomas was een volhouder tot aan de laatste dag. Als hij ergens voor stond, een bepaalde mening ergens over had, of het ergens niet mee eens was, werd dit in duidelijke bewoordingen naar voren gebracht.

Thomas had zich altijd heel goed voorbereid, hij was een perfectionist. Toen ik een keer bij hem logeerde liet hij me een door hem gemaakte tekening zien van een kast, die hij wilde bestellen, een ontwerp tot op de millimeter nauwkeurig. Zo wilde hij het hebben en niet anders. Ook het verhaal over een bepaald doucheputje, dat hij wilde hebben en waar- voor hij een enorm aantal winkels bezocht had, is legendarisch en typerend voor Thomas.

Ook in zijn werk was Thomas goed voorbereid en perfectionistisch. Thomas was als actief MSA-lid altijd erg geïnteresseerd en goed op de hoogte over wat er speelde, maar hij was niet één van de makkelijkste en zijn vasthoudendheid gaf soms wat wrijvingen.

Ook herinner ik me Thomas als heel gastvrij, hij vond het leuk als je kwam logeren in Berlijn en je uit te nodigen voor feestjes, besprenkeld met veel champagne.

Ruim 13 maanden geleden werd bij Thomas lymfeklierkanker geconstateerd. Zijn partner Luit heeft de zeer zware taak op zich genomen Thomas te verzorgen. Moeilijk, vooral ook omdat Luit aanvankelijk vanwege zijn werk maar enkele dagen per maand naar Berlijn kon gaan.

Thomas heeft erg lang de moed er in gehouden, maar de laatste keren dat ik hem via de telefoon sprak was zijn optimisme erg verminderd en hij had er genoeg van. Hij had niet meer de energie naar buiten te gaan of iets te ondernemen.
Begin december was ik nog bij Thomas en Luit op bezoek, hij was toen in een heel goed humeur, had een tijdje geen chemotherapie gehad en begon zelfs weer een baardje te krijgen. Het is goed, dat ik hem toen nog gezien heb.

Thomas had het wel naar zijn zin in Berlijn, maar zijn hart lag toch altijd nog in Amsterdam. Hij zij eens toen ik hem in de Argos tegenkwam, het is als een warm bad.
Daarom is de herdenkingsbijeenkomst in 'Ons Lieve Heer op Solder' heel erg op zijn plaats en iets waar hij ongetwijfeld volledig achter zou staan.

Thomas, het is voorbij, ik mocht je graag en ik zal je missen.
Heel veel sterkte toegewenst aan zijn partner Luit en aan Thomas' vrienden en familie.

Laurens