Paul Fransman

*

1949

†

1990, Deventer

De GAY Krant 161 - 25 augustus 1990 p. 16
AIDS-Info 68 - 1 juni 1991 p. II

Twee jaar geleden ontmoette ik hem voor het eerst. Bij een reportage over een homohotel in Fort Lauderdale (Florida) vroeg ik toestemming aan de mensen in het zwembad om ze te fotograferen voor een Nederlands homoblad. In Amerika is het gebruikelijk dat je daarvoor eerst permissie vraagt.

Paul stond ineens achter me. "Je zei Nederlands? Spreek je ook Nederlands?" "Ik ben zelfs Nederlander", zei ik. En we raakten in gesprek. Hij bleek 21 jaar geleden te zijn vertrokken uit Holland. Paul had het helemaal gemaakt in Amerika. Florida vond hij fantastisch. Daar had hij ook, acht jaar eerder, zijn vriend leren kennen. Samen waren ze een voorbeeld van geluk. Drie maanden voordat ik Paul voor eerst ontmoette, was zijn vriend aan aids overleden.

Paul was die klap nog niet te boven toen hij de volgende moest verwerken. Kort na onze eerste ontmoeting kreeg hij zijn eigen diagnose te horen.

Vanaf dat moment hebben we elkaar vaak gezien. Als ik in Amerika was logeerde ik bij de altijd actieve Paul. Zijn werk was alles voor hem. Hij bleef actief tot het allerlaatste moment.

Paul had één grote wens: hij wilde - nu hij in Florida geen vrienden meer had - in zijn geboorteland sterven. Vorig jaar kwam hij op vakantie. Samen met de moeder van zijn overleden vriend hebben we veel toeristische plekjes in Nederland en België bezocht. Daarbij leerde ik Paul steeds beter kennen. Een aardige, eerlijke, maar eenzame man die alles had geïnvesteerd in de relatie met zijn overleden vriend. Nu die er niet meer was had hij alles verloren. Van zijn familie was hij ontvreemd. Andere vrienden had hij niet.

Twee maanden geleden kwam Paul definitief naar Nederland. Zijn familie ving hem geweldig op. Enkele weken later werd hij in Deventer opgenomen in het ziekenhuis. Daar voelde hij zich eenzaam en hij verlangde naar de dood. Hij hoopte weer samen te kunnen zijn met zijn enige echte liefde.

Paul heeft de rust gevonden. Als er een barmhartige God is, dan zijn er nu twee schepsels zielsgelukkig.

Henk Krol
Best