Adje Erkelens
theatermaker
administrator voor Homologie
theatermaker
administrator voor Homologie
Homologie 6 november/december 1990 p. 23
Op 10 september is Adje Erkelens overleden aan de gevolgen van aids. Hij is dertig jaar oud geworden.
Het is nauwelijks in te denken, en ook voor mij die het van nabij meemaakte nog niet goed te bevatten, hoe die leuke, vrolijke en levenlustige Adje in enkele maanden tijd veranderde in een zieke waarvoor geen genezing meer mogelijk was.
Het maakt razend, machteloos, moedeloos, angstig: een virus als een sluipend gif dat zich in Adje, en in zoveel van onze vrienden en kennissen verstopt heeft.
Gedurende enkele jaren heeft Adje voor Homologie de administratie gedaan. In die jaren zat het tijdschrift nog bij boekhandel Vrolijk in het keldertje. Kwam je binnen, dan trof je vaak Adjes vriend Piet van der Waals in de winkel, terwijl Adje vanuit het achtergedeelte door de boekenkasten heen loerde, om daarna een groet te roepen. Natuurlijk deed Adje zijn werk goed: diegenen die hem beter kenden weten van zijn geheime voorliefde voor cijfertjes, van zijn hitlijsten, en de top 50 boekenlijsten die hij voor Vrolijk maakte.
Ik noem het maar geheime liefde, want de meer zichtbare kanten van zijn talenten lagen immers op het creatieve vlak: eigengemaakte toneelen zangprodukties, optredens bij manifestaties en voor MV/S-radio, zijn werk in galerieën en bij de inpakwinkel. Altijd sprankelend, innemend, zorgvuldig, veelbelovend.
Op je dertigste heb je meestal zo'n beetje de fundamenten gelegd van wat je in je verdere leven wilt gaan bouwen. De basis is gelegd, en de beloften uit het 'veelbelovend' kunnen ingelost gaan worden. Op je dertigste hoor je op volle kracht te leven, niet te sterven.
O verdomde ziekte die een aanval doet op de levens van onszelf en onze vrienden. Op onze cultuur en subcultuur en positie in de samenleving.
O verdomde ziekte die Adje van ons heeft weggenomen.
Chris Verboog
