Rob Wouters
journalist, redacteur buitenland bij Het Parool
journalist, redacteur buitenland bij Het Parool
De Journalist 7 augustus 1989 p. 38
Op 19 juli is Rob Wouters, redacteur buitenland bij Het Parool, op 44-jarige leeftijd overleden. Dit In Memoriam is een van de weinige rituelen rond zijn dood, die Rob niet heeft geregisseerd. Onvermijdelijk echter staat hij in mijn gedachten naast mij mee te schrijven. Een fenomeen als hij in driehonderd woorden vatten? Ik hoor zijn spottende stem: 'Zie maar hoe je dit genie samenperst in een monument van driehonderd woorden'.
Een eigenschap die Rob bij uitstek geschikt maakte voor de journalistiek, was zijn feilloze vermogen dwars door elke schijn te kijken. Of het nu de president van de Verenigde Staten betrof of een Amsterdamse wethouder, zijn intuïtie wist met de precisie van een laserstraal wat verborgen moest blijven bloot te leggen. Zijn bevindingen schreef hij met lust op in exuberante taal, bij tijd en wijle door anderen gekuist om te voldoen aan de nuchtere eiser van een krant.
IJver, plichtsbetrachting, kundigheid - al die hoedanigheden die bij volwassen leven heten te horen, bezat Rob. Maar hij wist ook prachtig uit zijn rol te vallen als hij een Keizer met Nieuwe Kleren zag en het kind in hem niet kon nalaten luid te roepen dat Zijne Majesteit naakt liep.
Twee weken voor hij stierf, heb ik hem voor het laatst gezien. In prachtige kleren waarin hij met grote stijl de vergankelijkheid van het leven leek te tarten. We spraken over volwassenheid en mijn definitie ervan voldeed hem niet. Volwassen is, wie zichzelf kent, was de zijne.
Het was zijn kracht onbevangen de dingen toe te laten - zichzelf, de humor en de dood niet uitgezonderd. Intens genietend heeft hij het leven leeggedronken, niets overslaand, tot op de bodem. En zo wist hij tenslotte te voldoen aan de laatste opdracht zoals door Nietzsche omschreven: 'Stirb zur rechten Zeit'.
Een sterk mens is van ons weggegaan.
Violet Cotterell
