De GAY Krant 208 - 25 juli 1992 p. 22

Chris Verboog (1952-1992)
Per boot naar Zorgvlied

Soms scharnieren 'redactionele' en 'ingezonden' kranteberichten op navrante wijze. Zo bracht de Volkskrant van 1 juli jongstleden niet minder dan drie aids-gerelateerde mededelingen. Voor de theorie tekende Ivan Wolffers in zijn verhelderende artikel 'Met onzinnige verhalen over aids is boek te vullen'.

In voorbeelden uit de praktijk grossierde de 'achterkant' van Wolffers' bijdrage, ofwel de voor familieberichten gereserveerde pagina. Daar werd de aandacht opgeëist door een nagekomen dankwoord aan Hellun Zelluf en vier Chris Verboog-rouwadvertenties. Zelluf en Verboog zij aan zij: 'Bien étonnés de se retrouver ensemble?' Ik denk het niet, want er was méér dat hen verbond dan alleen die tikkende, niet ontmantelde tijdbom waarmee elk van hen in de slotfase van hun bestaan rondliep. Hoewel hun homo-emancipatorische filosofieën zeer van elkaar verschilden, waren Zelluf en Verboog beide bereid hun nek uit te steken voor 'de goede zaak'.

Daarvoor wist óók Verboog de media te bespelen, zoals blijkt uit zijn redactionele werk voor bijvoorbeeld Homologie en Aids Info. Daarin hanteerde hij een scherpe, terzake kundige pen. (Soms zijn z'n nieuws-items door de tijd ingehaald, doch zijn hilarische, in de stijl van Amy Groskamp Ten Have opgetekende homo-etiquette columns zijn beslist een herdruk waard.) Dat Verboog goed van de tongriem gesneden was, bleek niet alleen in het Amsterdamse leercircuit. Ook de lokale radio-omroep Salto profiteerde ervan blijkens Verboogs indertijd wekelijks uitgezonden, speciaal op homo's en lesba's toegespitste MVS-rubriek.

Het wekt geen verbazing dat Verboogs vele vrienden, kennissen, alsook zijn collega's van het Centraal Bureau Sociaal Raadslieden Amsterdam hem met verschillende trefwoorden trachten te typeren. Mensen die net als Chris organisatorisch betrokken waren bij het Sero Positieven Bal in Paradiso van enige zomers terug vielen ándere kwaliteiten op dan dat de leermannen of studiegenoten van eertijds het geval was. Toehoorders die hij enthousiast deelgenoot maakte van zijn reiservaringen zagen een andere Chris dan degenen die bij hem aanklopten voor zakelijk of privé advies. Bij dat laatste kwam hij steeds opvallend snel tot de kern.

En nu is Chris er niet meer. Zijn levensgezel Mindert Eiting, zijn ouders, overige familieleden, vrienden en vele bekenden die hem per boot naar Zorgvlied begeleidden, moeten het zonder zijn vitale en inspirerende inbreng zien te stellen. Een somber perspectief, waarbij J.W. Oerlemans' dichtregels die ten afscheid werden gekozen iets van troost bieden:

'Voor na de dood
spreken we een plek af
ergens diep in de tuin
maar niet te ver van huis.
in die kleine vallei bijvoorbeeld
tussen de rhododendrons en de rozenhaag
zien wij dan voor altijd
hoe het was.'

Markus Anton Etukudo