www.stopaidsnow.nl/nieuws_artikel/851

Met veel verdriet maken wij het overlijden bekend van onze collega en vriend Joseph Scheich. Joseph overleed thuis op woensdag 15 januari 2003 in Amsterdam.

Voor de meesten van ons voelt het alsof we met het verlies van Joseph ook de strijd tegen aids hebben verloren. Hij werkte met zo veel mensen en was overal bij betrokken. Waar hij ook heenging en wat hij ook deed, hij zette zich voor meer dan honderd procent in. Joseph werd enorm gerespecteerd en was een bron van inspiratie voor allen. Hij liet het werk zo makkelijk lijken en hij overtuigde anderen ervan dat zij het ook konden.

Joseph had niet alleen een geweldig gevoel voor humor en was zeer ad rem, hij had ook een geniale geest en een groot hart. Met zijn achtergrond in de klassieke talen en bestuurskunde, de beurzen en onderscheidingen die hem waren toegekend en zijn talenkennis, wijdde hij zich aan het werk dat hij zo belangrijk vond.

Joseph werkte bij de Verenigde Naties in Rome, als projectmanager van het Internationaal Fonds voor Agrarische Ontwikkeling. Hier richtte hij zich erop geldschieters en projecten dichter bij elkaar te brengen. Juist tijdens deze succesvolle periode in zijn leven ontdekte Joseph dat hij hiv-positief was.

Toen zijn gezondheid sterk achteruit begon te gaan, verhuisde hij in 1995 naar Nederland om daar met de liefde en verzorging van zijn goede vriend Paul Roozenburg zijn leven te kunnen eindigen. Maar dankzij een behandeling met de toen nog gloednieuwe combinatietherapieën, herstelde hij tot zijn eigen verbazing snel en werd hij weer zwaarder en sterker. Hij was één van de gelukkigen. Joseph kon blijven leven, omdat hij het geluk had in een rijk westers land te wonen. En daarvan was hij zich bewust. Vanaf dat moment zette hij zich in voor andere mensen met hiv, zodat ook zij een kans zouden krijgen.

In 1998 werd hij internationaal coördinator van het Global Network of People Living with HIV/AIDS (GNP+). Hij leerde om op grote schaal fondsen te werven, internationaal duurzame samenwerkingsverbanden op te bouwen en om mensen met hiv/aids en NGO's te laten samenwerken met de private sector, de Verenigde Naties en grote internationale gezondheidsorganisaties. Nadat hij hiermee ingrijpende en blijvende verbeteringen had weten te bewerkstelligen, verliet hij in 2001 GNP+ en werd manager van de stichting STOP AIDS NOW!, een samenwerkingsinitiatief van het Aids Fonds en de ontwikkelingsorganisaties Hivos, ICCO, Memisa en Novib. Hier initieerde en inspireerde hij talloze projecten en samenwerkingsverbanden. Een van de belangrijkste was het recente samenwerkingsverband tussen de Vereniging van Nederlands Gemeenten en de Alliance of Mayors and Muncipal Leaders on HIV/AIDS in Africa.

Verder vertegenwoordigde Joseph GNP+ in de projectgroep die het Wereldwijde VN-Fonds voor de Bestrijding van Aids, Tuberculose en Malaria voorbereidde. Het is te danken aan Joseph’s onophoudelijke inzet, leiderschap, onderhandelingsvaardigheid en zijn talent als bruggenbouwer, dat momenteel van de bestuursleden van het Wereldwijde Fonds er drie vertegenwoordigers van NGO's zijn, van wie er twee zelf leven met hiv. Op de dag van zijn overlijden stond hij aan het begin van een nieuw samenwerkingsverband, ditmaal met FNV en CNV.

Met Joseph’s overlijden hebben we de strijd tegen aids niet verloren. Daarvoor heeft Joseph veel te veel bereikt. Wel heeft hij ons achtergelaten met een enorme verantwoordelijkheid: om in stand te houden wat hij heeft bereikt, om af te maken waar hij mee is begonnen en om ons door zijn enthousiasme en intelligentie te laten inspireren tot het opzetten van nieuwe projecten. Voor Joseph en voor de 42 miljoen mensen met hiv aan wie hij zijn leven wijdde, moeten we ons verdriet verwerken en weer aan het werk gaan.

STOP AIDS NOW!