HIVnieuws 51 - maart/april 1998

Lieve Jeannine, de ruimte om jou hier te memoreren zal altijd te klein zijn. Zelf zou je er vast ook geen genoegen mee genomen hebben.
Lieve, soms lastige meid, die zo knalhard - tegen de verdrukking in - vocht voor de rechten van mensen die hiertoe zelf niet in staat zijn. Jouw roep om aandacht voor minderbedeelden deed ons wel eens puffen als het bijna overkwam als 'gedram'. Het besef dat je niet 'dramde' voor je eigen lol, maar omdat dat de enige manier was om gehoord te worden, is goed tot ons doorgedrongen.
Jouw lijf gaf het op, maar je vechtlust moet worden voortgezet. Eigenlijk realiseren we ons nu nog beter waar je allemaal mee bezig was. Zo veel zaken, die niet mogen stoppen nadat jij er zoveel tijd en energie in hebt gestoken en omdat ze zo belangrijk zijn.

Wij hebben je beloofd om je taken voort te zetten. Het opdrachtenlijstje dat je voor ons achterliet is grenzeloos en kan bijna niet worden afgehandeld door één mens. We zullen er een legertje van krachtpatsers voor nodig hebben.
Evenaren kunnen we je nooit, maar we beloven je: We doen ons best.
Lieve, mooie, oersterke meid, bedankt voor alles wat je ons leerde, voor je warmte en zeker ook voor je humor.

Marleen, Tanne, Jeannette