De naamvlag voor Ad is gemaakt door zijn zus Leonie.

Zijn leven in beeld in een gestoffeerd schilderij. De kleur rood was zijn lievelingskleur. De roze olifantjes staan voor zijn drugsverleden, omdat er ook wel eens gezegd wordt van iemand die aan de drugs is en in een soort van roes leeft, ''hij zal wel roze olifantjes zien''. De roze kleur waarmee ik b.v. zijn foto (schilderij) heb omlijst, staat voor zijn homosexualiteit.
De zwarte stof als tegenstof staat voor zijn mediterend geloof in het weinige wat ik ervan weet. Wat ik wel weet, is dat hij heel gelovig was, graag in de bijbel las en altijd een rozenkrans droeg. Vandaar ook de rozenkrans, die van mijn oma is geweest.

De drie hartjes met blaadjes staan Ad en voor onze ouders, die ik hiermee ook wil betrekken bij het overlijden van mijn broer en hun zoon. Onze moeder is een paar jaar voor hem gestorven en onze vader een jaar na Ad. Beiden zijn gestorven aan kanker en van verdriet door hun zoon.  Voor mijn vader was het onmogelijk, ondanks dat hij al 10 jaar wist dat Ad aids had en daaraan gestorven was, dit samen met zijn eigen ziekte te verwerken. Onze moeder was vanaf het begin altijd al bang dat er iets met hem zou gebeuren, want hij had dit niet verdiend, na zo lang geknokt te hebben tegen zijn drugsverleden. Om daarna - helemaal clean - te horen te krijgen dat hij deze ziekte onder de leden had. Vandaar dat ik drie hartjes boven zijn foto heb gemaakt; ze zijn nu immers alle drie weer samen.

De vingerhoedjes aan de ketting zijn symbolisch voor Ad, omdat hij deze vingerhoedjes altijd met een ketting aan zijn portemonnee droeg. Ze waren zijn talisman en ze brachten hem geluk - zei hij altijd. Het petje hoort absoluut bij hem, want hij had ze in allerlei kleuren en vormen. Niets was hem te gek. De zogenaamde zwarte lijst staat voor mij als een soort zwart gat van wat zijn leven in Amsterdam was.

De kleine vogeltjes in de linkerbovenhoek staan dan ook voor het vluchtige contact dat we hadden - per telefoon of via onze moeder en na haar overlijden via mijn vader, wanneer  Ad vanuit Amsterdam naar Breda kwam. De dobbelsteentjes staan voor de gok die hij nam om in Amsterdam zijn eigen leven te gaan leiden. De laatste twee jaar voor zijn dood heb ik niet zoveel meer van hem gehoord totdat hij zelf zover was om naar ons te vragen. Dit was enkele weken voor zijn dood.

Toen heeft hij mij deze foto gegeven, die ik op het rode vlak als schilderij heb laten maken, zodat hij door iedereen die hem gekend heeft in Amsterdam en omstreken niet vergeten zal worden. Na zijn dood hebben mijn zus en ik zoveel over hem gehoord  - goede en minder goede dingen -  maar ook hele leuke reacties. Vandaar dat ik voor mijn gevoel en uit liefde voor mijn broer deze naamvlag heb gemaakt.