Tuin:

de bomen
komen uit de grond
en uit hun stam
de twijgen
en iedereen vindt het
heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen
we zien ze vallen
naar de grond
en dan opnieuw weer groeien
zo heeft de aarde
ons geleerd
dat al wat sterft
zal bloeien.

Toon Hermans.

Ter herinnering aan Martinus Adrianus van de Wal (Martin)

Geboren te Eindoven 1 oktober 1942.
Overleden te Tilburg 10 maart 1995.

De tijd tikt weg als de zon de nacht verjaagt. Je tijd is om. Je probeert te vluchten. Wanneer zul je het laatste daglicht zien. De voorbereidingen voor jouw grootste reis zijn nu afgerond. Al zijn de voorbereidingen nog zo precies uitgevoerd, je laat 'n leegte achter. Dit doet ons allen pijn.
De pijn, je ongeneeslijke ziekte en het ongemak dat jij in je aardse leven mocht ondervinden zijn nu voor jou verleden tijd. Je hebt je flink gehouden al die tijd, je hebt niets aan de buitenwereld laten merken van je verdriet, trots als je was, 'n mens om van te houden. Velen die jou gekend hebben, zullen om je rouwen nu jij je latste hindernis hebt genomen, op weg naar het eeuwige licht om daar samen met Dirk je welverdiende warmte te vinden.

Martin adieu!

Voor uw belangstelling en medeleven bij het afscheid van Martin danken wij u hartelijk.

Je vrienden.