De naamvlag voor Egbert is gemaakt door vriendin Jeltsje.

De zon staat voor zijn optimisme: Egbert kon als hij in vuur en vlam voor iets was, enorm stralen. Op 3 augustus 1995 wist hij dat hij 6 jaar HIV-positief was. Ik heb dat tot uitdrukking gebracht door de 6 zonnestralen. De laatste straal is afgebroken; Egbert is op 10 december overleden. Hij heeft de 7e straal niet afgemaakt.
Egbert hield van het Friese landschap. De blauwe stof staat voor de luchten, het groen voor de weilanden (de 'greiden') en de 'golven' boven de Friese vlag geven het water aan. De schuine groene baan (van links naar rechts oplopend) symboliseert niet alleen het Friese terpenland, maar bovenal de enorme (positieve) ontwikkeling die Egbert tijdens zijn ziekte heeft doorgemaakt.
De Friese vlag: Ondanks het feit dat Egbert slechts de laatste 10 jaar van zijn leven in Friesland heeft gewoond, voelde hij zich hier heel erg thuis. Door zijn spontaniteit werd hij heel snel opgenomen in de dorpsgemeenschap. Veel Weidumers hebben zich erover verbaasd dat Egbert na een half jaar vloeiend Fries sprak! Hij beoefende de kaatssport, werd voorzitter van de plaatselijke toneelvereniging en was actief in de jeugdclub. Zo werd Egbert Fries onder de Friezen. Daarom vond ik dat de Friese vlag niet mocht ontbreken. De 7 rode 'pompeblêden' geven ook weer aan, dat Egbert in het 7e jaar was dat hij bewust met HIV leefde.
Kleuren: Ik heb gekozen voor felle kleuren omdat Egbert een opgewekt karakter had. Hij zag het leven altijd van de zonnige zijde, ondanks zijn HIV-besmetting. Sterker nog.. - hij dééd iets met zijn ziekte! Egbert werd actief bij de HIV Vereniging afd. Noord, gaf voorlichting voor groepen of via de radio en was betrokken bij de themadagen in de Mozes en Aäronkerk te Amsterdam. Egbert was altijd heel open over zijn ziekte en heeft daardoor veel voor anderen betekend.